Lista obiektów i miejsc w pobliżu
  • Dziedzictwo kulturowe
    Niegowa
    Kościół w Niegowej należy do najstarszych w okolicy, początki parafii sięgają prawdopodobnie połowy XIII w. w źródłach już w 1306 roku figuruje kościół w tej miejscowości, w spisach świętopietrza wymieniany jako parafialny, należący do dekanatu irządzkiego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Zrębice
    Kapliczka oraz cudowne źródełko (studnia), z którego woda miała służyć jako lekarstwo jest wyrazem wdzięczności mieszkańców dla św. Idziego. Kapliczka znajduje się na trasie zielonego szlaku nazwanego „Dróżki św. Idziego”, który biegnie z Olsztyna do Zrębic.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Łutowiec
    Niepozorna wieś Łutowiec (zwana niegdyś także Oltowiec lub Holtowiec) jest starą miejscowością, wzmiankowaną po raz pierwszy z końcem XIV w. Tutejsza średniowieczna strażnica obronna, której resztki zachowały się na jednym z ostańców skalnych, należy do najbardziej tajemniczych tego rodzaju obiektów na Jurze. Powstała najprawdopodobniej w wieku XIV, jednak już w następnym stuleciu opuszczona, zaczęła popadać w ruinę.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    W jurajskim miasteczku Żarki, nieopodal Zawiercia, znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin. Czci się w nim cudowną figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem, której przywiezienie w te strony (pod koniec XIV wieku) przypisuje się księciu Władysławowi Opolczykowi. Rzeźba zdobi ołtarz główny kościoła Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, w którego sąsiedztwie odnajdziemy zespół klasztorny ojców paulinów.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Julianka
    W położonej na północ od Złotego Potoka miejscowości Julianka warte zobaczenia są zabudowania dworca kolejowego z okazałym budynkiem stacyjnym oraz stojącą nieopodal wieżą ciśnień. Obiekty te wzniesiono w 1911 roku na linii kolejowej łączącej Kielce z Częstochową. Reprezentacyjny dworzec przyjmował m.in. gości hrabiostwa Raczyńskich ze Złotego Potoka. W 1976 roku na stacji doszło do jednej z najtragiczniejszych katastrof kolejowych w historii Polski.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    Muzeum Dawnych Rzemiosł to muzeum interaktywne – rodzaj parku technicznego. Elementy ekspozycji pozwalają na: dotykanie, zaglądanie, sprawdzanie, wąchanie itd. Zwiedzający będą mogli samodzielnie wykonywać drobne prace związane z rzemiosłami, zarówno podczas zwiedzania ekspozycji jak i w sali warsztatowej. Obiekt jest przystosowany do zwiedzania przez osoby niepełnosprawne.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    Żarki, miejscowość na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej, przez stulecia zamieszkiwała liczna społeczność żydowska. Pierwsi wyznawcy religii mojżeszowej mieli tutaj przybyć już w czasach średniowiecznych. Pozostały po nich jedynie pamięć oraz cmentarze. Najlepiej zachowanym jest kirkut przy ul. Polnej, z około 1200 nagrobkami. Najstarsze macewy pochodzą z pierwszej połowy XIX wieku. Zdobią je inskrypcje oraz rzadko spotykane wyobrażenia symboliczne.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    W niewielkim miasteczku Żarki, położonym w powiecie myszkowskim na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, zachował się unikatowy zespół kilkudziesięciu zabytkowych stodół. Murowane z kamienia wapiennego budynki skupiły się we wschodniej części miasta, w pobliżu popularnego w całym regionie targowiska miejskiego. Wzniesiono je pod koniec lat 30. zeszłego wieku, w miejsce wcześniejszych, drewnianych, strawionych przez pożar. W jednym z budynków odbywa się cykliczna impreza zwana „Kupieckim Sąsiekiem”.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    Żarki, niewielka miejscowość na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, była w XIX wieku zamieszkiwana w większości przez ludność żydowską. Do dzisiaj zachowała się w mieście nowa synagoga, stojąca przy obecnej ul. Moniuszki. Postawiono ją w drugiej połowie XIX wieku, w stylu mauretańsko-neoromańskim. Podczas II wojny światowej została zdewastowana, ale nie zniszczona. Dziś mieści się w niej dom kultury.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Żarki
    Kościół pod wezwaniem św. św. Szymona i Judy Tadeusza w Żarkach został zbudowany na początku XVI wieku. W pierwszych latach XVIII spłonął, ale odbudowano go (w nieco zmienionym kształcie) staraniem Męcińskich, ówczesnych właścicieli. Ponownie uległ przebudowie w latach 1846-1847. Obecnie jest to eklektyczna budowla z wieżą przykrytą barokowym hełmem. W środku znajduje się m.in. barokowy ołtarz główny z obrazem Przemienienia Pańskiego.